2/245 — "Güzel bir borç"
قَرْض — kök ق-ر-ض: kesmek, kesip ayırmak. Mikrâd — makas. Dilciler borcu bu kökle şöyle ilişkilendirir: borç veren, malından bir parça keser ve ayırır.
Kelimenin seçimi kaydedilmeye değer. Ayet "verin" ya da "harcayın" demiyor; "borç verin" diyor. Borç, geri alınmak üzere verilendir. Yani infak, kaybedilen değil, alacak hânesine yazılan bir şey olarak tarif ediliyor.
وَٱللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۜطُ — "Allah daraltır da genişletir de." Cümlenin buraya konması, verirken duyulan azalma endişesine cevaptır.