2/83 — Yedi maddelik sözleşme
"Şu sözü almıştık: Yalnız Allah'a kulluk edin; anne babaya, akrabaya, yetimlere ve yoksullara iyilik edin; insanlara güzel söz söyleyin; namazı ikame edin, zekâtı verin."
1. Yalnız Allah'a kulluk 2. Anne babaya iyilik 3. Akrabaya 4. Yetimlere 5. Yoksullara 6. İnsanlara güzel söz 7. Namaz ve zekât
Tevhidden sonra doğrudan anne baba geliyor — ibadet değil. Sonra halkalar genişliyor: akraba, yetim, yoksul, ve nihayet bütün insanlar. İbadetler ise en sonda.
Bu sıra, Kur'an'ın başka yerlerinde de tekrarlanan bir örüntüdür (İsrâ 17/23 ve devamı buna en yakın olanıdır). Söylediği şey açıktır: kulluğun ilk somut karşılığı ritüel değil, en yakındakine muameledir.
وَقُولُوا۟ لِلنَّاسِ حُسْنًا — "insanlara güzel söz söyleyin". Buradaki kelime "mü'minlere" değil, "nâs" — bütün insanlar. Ayette hiçbir daraltıcı kayıt yok. Bu, bölümün başındaki 62. ayetle aynı çizgide duruyor: ölçü, karşındakinin kim olduğuna göre değişmiyor.