إِنَّ ٱلَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ · وَلَوْ جَآءَتْهُمْ كُلُّ ءَايَةٍ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ
"Rabbinin sözü haklarında gerçekleşenler iman etmezler · kendilerine her türlü âyet gelse bile — acı azabı görünceye kadar."
Cümle otuz üçüncü ayetin tekrarıdır: kezâlike hakkat kelimetü rabbike ale'llezîne fesekū ennehüm lâ yü'minûn.
| Ayet | Cümle | Kim hakkında |
|---|---|---|
| 33 | Hakkat kelimetü rabbike ale'llezîne fesekū | Fâsıklar — vasıfla |
| 96 | Hakkat aleyhim kelimetü rabbike | Zamirle — bağlamdan |
Bunu kendi okumam olarak kaydediyorum ve dayanağı iki ayetin konusudur: yirminci ayette bir âyet istenmişti; doksan yedinci ayet, her türlü âyetin gelmesinin de sonucu değiştirmeyeceğini söylüyor. Ve Ra'd 13/31'de aynı mesele işlenmişti (ve lev enne kur'ânen süyyirat bihi'l-cibâl) — orada cümle tamamlanmadan kesiliyordu. Yûnus'ta cümle tamamlanıyor.
حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ — ve bu ifade seksen sekizinci ayetteki duayla kelime kelime aynıdır. Yukarıda kaydedildi; tekrarlamıyorum.