2/257 — Karanlıklar çoğul, nur tekil
"Allah iman edenlerin dostudur; onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır. İnkâr edenlerin dostları ise tâğuttur; onları aydınlıktan karanlıklara çıkarır."
Kendi okumam olarak kaydediyorum, dayanağı kelimelerin sayısıdır: karanlık, ışığın yokluğudur ve yokluğun biçimi çoktur; ışık ise tektir. Yol birden fazla şekilde kaybedilir, ama varılan yer birdir.
Ve cümlenin ikinci yarısında yön tersine dönüyor: yuhricûnehüm mine'n-nûri ile'z-zulümât. Aynı fiil (ihrâc — çıkarmak) iki yönde de kullanılıyor. Yani ikinci grup da bir yere götürülüyor; kendi başına kalmıyor.