وَلَقَدْ أَرَيْنَٰهُ ءَايَٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَىٰ · قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَٰمُوسَىٰ … قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ ٱلزِّينَةِ وَأَن يُحْشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحًى
Ve lekad ereynâhü âyâtinâ küllehâ fe-kezzebe ve ebâ · Kāle eci'tenâ li-tuhricenâ min ardınâ bi-sihrike yâ Mûsâ · Fe-le-ne'tiyenneke bi-sihrin mislihî fec'al beynenâ ve beyneke mev'ıden lâ nuhlifühû nahnü ve lâ ente mekânen süvâ · Kāle mev'ıdüküm yevmü'z-zîneti ve en yuhşera'n-nâsü duhâ
"Andolsun, ona bütün işaretlerimizi gösterdik; o ise yalanladı ve direndi. · Dedi ki: 'Sihrinle bizi yurdumuzdan çıkarmak için mi geldin, ey Mûsâ? · Biz de sana onun gibi bir sihir getireceğiz. Aramızda bir buluşma zamanı belirle; ne biz ne de sen ona aykırı davranalım — düz bir yerde.' · 'Buluşma zamanınız süs günü, insanların kuşluk vakti toplanacağı andır' dedi."
Bu fiil, Bakara 2/34'te İblîs için kullanılan fiildir ve orada işlenmişti: ebâ ve'stekbera — "ebâ eylemin kendisi, istekbera eylemin gerekçesi." Oraya dayanıyorum.
Bu, sûre içinde doğrulanabilir bir tekrardır ve bunu kendi okumam olarak kaydediyorum: sûre iki kıssayı anlatıyor — biri bir hükümdarın, öteki bir varlığın reddi — ve ikisini de tek fiille adlandırıyor. Ve ikisinde de reddin sebebi bilgisizlik değil: Fir'avn bütün işaretleri görmüştür (âyâtinâ küllehâ), İblîs emri doğrudan almıştır.
Bakara'da kaydedilen şu cümle burada da geçerlidir ve tekrarlamak yerine anıyorum: "küfür bilgi eksikliği değil, bilineni örtmektir."
Mûsâ, teklif edilen zamanı kendisi belirliyor ve seçtiği gün kaydedilmeye değer: yevmü'z-zîne, ve vakit duhâ (kuşluk).
Bunu bir gözlem olarak kaydediyorum: buluşma gizli bir yerde ve az tanıkla değil, halkın toplandığı bir bayram gününde ve gündüzün en aydınlık saatinde kuruluyor. Ve teklifi yapan taraf "düz bir yer" (mekânen süvâ) istemişti — yani ikisinden birine avantaj sağlamayan yer.
سُوًى — kök س-و-ي: denklik, eşitlik. Süvâ — iki taraf için eşit olan. Kök İnfitâr 82/7'de (fe-sevvâk) ve Şems'de işlendi; oraya dayanıyorum.
ز-ي-ن kökü sûrede iki kez geçer ve ikisi de kaydedilmeye değer: yevmü'z-zîne (59) ve evzâran min zîneti'l-kavm (87 — buzağının yapıldığı takılar). Aynı kök, biri bayramın adı, öteki putun malzemesi. Bu, metinden doğrulanabilir bir dağılımdır.