وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ فِى تِسْعِ ءَايَٰتٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِۦٓ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا فَٰسِقِينَ
Ve edhil yedeke fî ceybike tahruc beydâe min ğayri sûin fî tis'ı âyâtin ilâ Fir'avne ve kavmih, innehüm kânû kavmen fâsikīn
"'Elini yakana sok; kusursuz bembeyaz çıkacaktır. Bunlar, Fir'avn ve kavmine gönderilen dokuz âyet arasındadır. Onlar yoldan çıkmış bir topluluktur.'"
Kur'an Mûsâ'ya verilen işaretleri iki yerde dokuz olarak sayar: burada ve İsrâ 17/101. Bu, metinden doğrulanabilir bir olgudur ve Kamer 54/41-42'de kaydedilmişti: Kamer sûresi aynı işaretleri küllihâ (hepsi) diye tek kelimede topluyordu.
| Yer | İfade | Ne yapıyor |
|---|---|---|
| Kamer 54/42 | Kezzebû bi-âyâtinâ küllihâ | Toplama — sayı vermiyor |
| Neml 27/12 | Fî tis'ı âyât | Sayma — dokuz |
| İsrâ 17/101 | Tis'a âyâtin beyyinât | Sayma + nitelik |
Dokuzun hangi işaretler olduğu klasik tefsirlerde farklı biçimlerde sayılmıştır ve liste tam olarak sabit değildir. Asâ, el, kıtlık, ürün eksilmesi, tûfan, çekirge, haşerat, kurbağa ve kan — bu kalemler nakledilir; sıralamada ve bazı maddelerde ihtilaf vardır. Kesin bir liste dayatmıyorum.
بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ — "kusursuz bembeyaz." Kayıt önemlidir: min ğayri sû' ifadesi, beyazlığın bir hastalık lekesi olmadığını açıkça belirtir. Yani işaret, bir kusur olarak okunmasın diye metnin kendisi bir şerh düşüyor.
Ve sû' kelimesi bir önceki ayette de geçmişti: beddele hüsnen ba'de sûin. Aynı kelime iki ayet arka arkaya, iki ayrı alanda: biri ahlakî, öteki bedensel. Bu, sûre içinde doğrulanabilir bir tekrardır; anlam bağı kurmuyorum, yalnız tekrarı kaydediyorum.