Kamer 38-39. ayetler

Velekad sabbahahüm bükraten azâbün müstekırr — fe-zûkû azâbî ve nüzür "Andolsun ki sabahleyin erkenden onlara yerleşik bir azap geldi. 'Tadın azabımı ve uyarılarımı!'"

Kök: ص-ب-ح. Subh — sabah. Sabâh — sabah vakti. Misbâh — lamba (karanlığı sabaha çeviren şey). Sabûh — sabah içkisi/içeceği.

Fiil II. bâb (tef'îl) kalıbındadır ve Arapçada bu kalıp zaman isimlerinden yapıldığında "o vakitte gelmek / o vakitte bir şey yapmak" anlamını verir: sabbeha — sabahleyin geldi; messâ — akşamleyin geldi.

Yani cümlenin birebir karşılığı şudur: "azap onları sabahladı." Türkçede bu yapı yok; "sabahleyin geldi" diye çevriliyor ve fiilin içindeki vakit kayboluyor.

Âdiyât'de bu ayet anılmıştı ("Andolsun, sabahleyin onların üzerine kararlı bir azap geldi").

بُكْرَةً — Kök: ب-ك-ر. Bükre — günün ilk saati, erken sabah. Bâkir — erken davranan. Bikr — ilk doğan, el değmemiş (Türkçedeki "bakir" buradan).

Kelime sabbeha fiiliyle birlikte gelerek vakti daraltıyor: sabah değil, sabahın ilk anı.

Ve yukarıda kaydettiğim saat gözlemi burada tamamlanıyor: otuz dördüncü ayette kurtuluş bi-seharin (şafaktan önce), otuz sekizinci ayette helâk bükraten (gün doğarken). Arada bir vakit var.

مُسْتَقِرّ — üçüncü ayette işlendi: ق-ر-ر kökünden, yerine oturan, sabitlenen.

Ve bu kelime, üçüncü ayetteki cümleyle doğrudan bağlanıyor:

Sûrenin üçüncü ayetinde konan kural, otuz sekizinci ayette bir olayda gerçekleşiyor. Aradaki mesafe otuz beş ayettir.

Kendi okumam olarak kaydediyorum. İki ayetin lafızları ve kelimenin aynı biçimde geçmesi doğrulanabilir metin verisidir; kural-örnek ilişkisi benim okumamdır.

Kelimenin buradaki anlamı üzerinde iki okuma nakledilir:

Tercih dayatmıyorum. Kökün anlamı ikisini de kaldırır ve üçüncü ayetteki kullanım ikinci okumaya daha yakın durur.

Otuz dokuzuncu ayet, otuz yedinci ayetteki emri birebir aynı lafızla tekrarlıyor. Sûrede ceza nakaratının bir kıssada iki kez geçtiği tek yer burasıdır (Âd'da da iki kez geçiyordu ama biri açılışta, biri kapanışta).