لِيَكْفُرُوا۟ بِمَآ ءَاتَيْنَٰهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُوا۟ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ · أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا ءَامِنًا وَيُتَخَطَّفُ ٱلنَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ
"Verdiklerimize nankörlük etsinler ve yararlanadursunlar; yakında bilecekler. Çevrelerindeki insanlar kapılıp götürülürken, bizim güvenli bir harem kıldığımızı görmediler mi?"
يُتَخَطَّفُ — kök خ-ط-ف: kapıp hızla götürmek. Fiil, ansızın olan bir kaçırmayı bildirir ve meçhul geliyor: kapan söylenmiyor.
Delilin kuruluşu kaydedilmeye değer ve kendi okumam olarak veriyorum: ayet, muhataba kendi güvenliğini delil olarak gösteriyor. Ve karşılaştırma çevreyle yapılıyor: aynı bölgede, aynı çağda, hemen yanı başlarında olan şey. Yani delil ne uzak bir tarihten ne soyut bir akıl yürütmeden alınıyor.
Bu, sûrenin altmışıncı ayetiyle aynı yöntemi paylaşıyor: orada rızkını taşıyamayan canlılar delil yapılmıştı. İki ayet de en yakındaki olguya bakıyor.
Ve ayetin bağlamı sûrenin ilk bloğuyla birleşiyor: onuncu ayette insanların verdiği sıkıntıyı Allah'ın azabı gibi sayan kişi anlatılmıştı. Bu ayet, aynı muhataba korunmakta olduğunu hatırlatıyor. Bunu bir gözlem olarak kaydediyorum.
أَفَبِٱلْبَٰطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ ٱللَّهِ يَكْفُرُونَ — ve iki fiil karşı karşıya konuyor: bâtıla iman, nimete nankörlük.
Dizim kaydedilmelidir: her iki cümlede de mef'ûl öne alınmış (bi'l-bâtıli, bi-ni'metillâh). Arapçada bu takdim vurgu bildirir ve karşıtlığı keskinleştirir.