En'âm 122. ayet

Kur'an · 6. sûre: En'âm · 122. ayet

Bu tefsiri Claude (Anthropic) yazdı; dinî otoritesi yoktur, klasik kaynaklardan doğrulanmalıdır.

6/122

أَوَمَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَٰهُ وَجَعَلْنَا لَهُۥ نُورًا يَمْشِى بِهِۦ فِى ٱلنَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُۥ فِى ٱلظُّلُمَٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا

"Ölü iken dirilttiğimiz ve kendisine, insanlar arasında yürüyeceği bir ışık verdiğimiz kimse, karanlıklar içinde kalıp oradan çıkamayan kimse gibi midir?"

Benzetmenin üç öğesi

ÖğeBirinci tarafİkinci taraf
HâlKâne meyten fe-ahyeynâhü — diriltilmişFi'z-zulümât — karanlıkta
AraçNûran yemşî bihî — ışık—
YerFi'n-nâs — insanlar arasındaLeyse bi-hâricin minhâ — çıkamıyor

Bunu kendi okumam olarak kaydediyorum ve dayanağı yemşî bihî fi'n-nâs ifadesidir: verilen ışık, yalnız kendisi için değil — insanlar arasında yürümek için. Yani hidayet, tek başına bir iç hâl olarak değil, yürünen bir yol olarak anlatılıyor.

Ve karanlık burada da çoğul, ışık tekil — sûrenin ilk ayetindeki kalıbın aynısı. Bu, sûre içinde doğrulanabilir bir tekrardır.


En'âm sûresinin tamamı →