Tevbe 111-112. ayetler — Alışveriş ve dokuz vasıf

İnnallâhe'şterâ mine'l-mü'minîne enfüsehüm ve emvâlehüm bi-enne lehümü'l-cenne

"Allah, müminlerden canlarını ve mallarını, karşılığında cennet vermek üzere satın almıştır."

ش-ر-ي kökü Bakara 2/207'de işlendi (ve mine'n-nâsi men yeşrî nefsehû'btiğâe merdâtillâh) — orada kelimenin ezdâd (hem satmak hem satın almak) olduğu kaydedilmişti. Oraya dayanıyorum.

İki ayet karşılaştırılabilir:

Ve akdin unsurları ayette tek tek sayılıyor — bunu bir gözlem olarak kaydediyorum: satılan (canlar ve mallar), bedel (cennet), belge (va'den aleyhi hakkan fi't-Tevrâti ve'l-İncîli ve'l-Kur'ân), teyit (ve men evfâ bi-ahdihî minallâh). Yani cümle bir ticaret akdinin bütün öğeleriyle kuruluyor.

Dokuz vasıf, hepsi ism-i fâil kalıbında ve hepsi belirli (el-).

Bunu bir dizim gözlemi olarak kaydediyorum: kalıp süreklilik bildiriyor — yapılan işler değil, yapıcı sıfatlar.

ٱلسَّٰٓئِحُون — kök س-ي-ح: suyun yeryüzünde akması; ve yolculuk etmek. Kelimenin buradaki karşılığı üzerinde ihtilaf vardır:

İki okuma da nakledilir; tercih dayatmıyorum.

Ve listenin Mü'minûn 23/1-11 ile Furkān 25/63-77'deki vasıf listeleriyle karşılaştırılması kaydedilmeye değer — o iki dosyada bu listeler tablolanmıştı. Tevbe'nin farkı: dokuz vasfın hepsinin tek bir ayette ve tek kalıpta sıralanması.